วันที่22 ก.พ. 51 เป็นวันที่กุได้รับข่าวร้ายที่สุดในชีวิต  ตกใจ

และเสียใจมากเมื่อรู้ว่าเพื่อนที่รักที่สุดและเข้าใจกันมากที่สุดและ

สนิทกันมากที่สุดได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับตั้งแต่วันที่21 ก.พ.

51 มีโอกาสไปงานเพื่อนแค่2คืนใจจริงแล้วอยากจะอยู่ส่งเพื่อน

จนถึงวันสุดท้ายแต่ก็ทำไม่ได้เพราะต้องกลับไปเรียน 5โมงเย็น

ของวันที่26เป็นวันที่ร่างของเพื่อนต้องกายเป็นเถ้าถ่านกุได้แต่ส่ง

ใจมาขอให้เพื่อนไปอยู่บนสรวงสวรรค์ทุกวันศุกร์ที่กลับมาบ้าน

เราจะต้องได้เจอกันนับตั้งแต่นี้ไปเราคงจะเจอกันในฝันมันเป็น

อะไรที่เศร้าเหลือเกินเรารับไม่ได้ในตอนแรกมันเร็วเกินไปทำไม

มึงเอาอายุมาน้อยจังวะเราเป็นเพื่อนกันมาเกือบ10ปี ถ้าชาติ

หน้ามีจริงขอให้เรา2คนเกิดมาเป็นเพื่อนรักกันอีกนะ รักเพื่อน

เสมอและไม่มีวันลืม  ไอหลุยส์เพื่อนรัก  พ่อกะแม่กุทำบุญไปให้

มึงทุกวันเลยขอให้มึงได้รับผลบุญไปเต็มๆเลยนะ